... υπέροχες κυρίες!
ή μήπως να πω έφηβες? ή κοπελιές? ή κάτι σε άτακτα θηλυκά? τσαχπινογαργαλιάρες?... οι εν λόγω νεαρές μαζευτήκαμε εψές (ααα δε πάμε καλά σήμερα πολύ ομοιοκαταληξία παίζει) το μεσημέρι στης αχτίδας. ήμασταν η Μαρία Τζ. η Ειρήνη, η αδελφή της, η φίλης της αδελφής της (πολύ χαριτωμένο κοριτσάκι) η Κλωντη, η Αχτίδα μας, ο κυρ Δημήτρης κ το ηλικιωμένο ζεύγος (προς αποφυγήν παρεξηγήσεων είναι η μαμά και ο θείος της αχτίδας, πολύ γραφικά άτομα!).
Δυστυχώς ψηφιακή δεν είχα τότε (εψές αγόρασα, θα σας τα πω μετά) κ δεν έχω ντοκουμέντα ν αποδείξω πως όντως ήμουν κι εγώ εκεί. έχει η ειρήνη κ η μαρία κ πολύ φοβάμαι πως θα με εκβιάσουν κ θα με αναγκάσουν να τις δωροδοκήσω με ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό, διότι δεν είμαι και στα καλύτερά μου. αλλά για να λέμε και την αλήθεια, κάτι πήρε το μάτι μου για μια φωτό-αποκάλυψη της μαρίας... οπότε ας μην έχω τόσο μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου!!
που λέτε, σας είπα που πήγα στη παρουσίαση του Κ. Καρακάση, στον Βιολονίστα. ήταν μια τόσο συγκινητική παρουσίαση κ δεν ήξερα πως είναι τόσο όμορφα σε τέτοια γεγονότα. πρέπει να το καθιερώσω να πηγαίνω πιο συχνά. κρίμας δηλαδή να μείνω απολίτιστο. επειδής είμαι τύπος που τρελαίνεται να δανείζεται βιβλία κι όχι ν αγοράζει, μου αρέσει πάρα μα πάρα πολύ το μεταχειρισμένο που έχει αυτή τη κλασσική μυρωδιά κι όχι τα καλοφτιαγμένα φρεσκοτυπωμένα βιβλία, αμέλησα ν αγοράσω τον βιολονίστα με τη σκέψη πως ίσως μου δοθεί άλλη ευκαιρία. ευτυχώς η λογική μου λειτούργησε δραστικά κ ο κύριος Καρακάσης μου υπέγραψε ένα όμορφο αντίτυπο. είχαμε κ μια σύντομη ωραία συνομιλία ενώ ο γιός του τραβούσε φωτός και καταντρεπόμουν...(δεν είμαι τόσο του φακού). μόλις τελείωσε η παρουσίαση βρήκα τις αγαπημένες μου αχτίδα κ ειρήνη οι οποίες με σύστησαν στη μαρία. η μαρια είχε μια τεραααααααααστια αγκαλιά για μένα!!! πόσο χάρηκα! και πόσο με συγκίνησε η κίνησή της, πολύ σπάνια αγκαλιάζω κόσμο με τη πρώτη γνωριμία.. εν τω μεταξύ, 2 μέτρα γυναίκα, ένιωσα κάπως μειονεκτικά!! έχω την εντύπωση πως η μαρία ανταποκρίνεται και σε νου και σε μπόι! και για να την κάνω να νιώσει ακόμη πιο ψώνιο, είναι πανέμορφο κορίτσι. λίγα κορίτσια έχουν και μυαλό και ομορφιά. ακούς Μαρία μου..?
την επόμενη πήρα αναρρωτική (τι κάνω η γυναίκα για χάρη του εκπολιτισμού μου δηλαδής..να χει χάρη το ελληνικό δημόσιο..) κ πήγα στο τραπέζι της αχτίδας. τι να σας πω? ότι μαγείρεψε για στρατό? κ ότι έφαγα άνετα για 5 άτομα?.. τελικά το υποτίμησα πολύ το στομάχι μου... κάτι μακαρονάδες με θαλασσινά, κάτι μυδοπίλαφα, και καλά σαρακοστή και καλά εγκράτεια... δυστυχώς έπρεπε να τους αφήσω σχετικά νωρίς γιατί ο Άκης πήρε τη Κέλλυ (το κόκερ μας) το απόγευμα από τον κομμωτή της (αυτός που έχει και η Κλωντη, θαυμάσιος άνθρωπος κ πολύ καλός στη δουλειά του) κ έπρεπε να φύγω μαζί του αλλιώς θα έπαιρνα 23562356 αστικά...
μετά πήγαμε σε ένα πολυκατάστημα ηλεκτρονικών ειδων στους αμπελόκηπους κ απέκτησα την sony μου επιτέλους... είναι μαύρη κατάμαυρη (κ την ήθελα σε λαχανί αλλά με κορόιδευαν, μηχανή θα πάρεις μου λέγανε, όχι μαρούλια..) κ κάνει πολλά σούπερ πράγματα. τώρα δε τη γλυτώνετε, θα αναρτώ με κάθε ευκαιρία φωτός..
χάρηκα πολύ που γνώρισα τη Μαρία μας, τη σούπερ ντούπερ ουάου συγγραφέα μας! πιστεύω πως είναι ο ορισμός της αιώνιας έφηβης.. με μπόλικη τρέλα και αρκετή ωριμότητα (που τη κρύβει πολύ καλά!)κ εύχομαι να παραμείνει έτσι κ να μη την παρασύρουν τα πλοκάμια της διασημότητας κ ανέβει το καλάμι που λέμε!! φιλάκια πολλά Μαράκι μου... ελπίζω να σου αρκεί αυτή η διαφήμιση, δε μπορώ να σκεφτώ κάτι καλύτερο!!! και ξέρεις, την επόμενη φορά που θα ανέβεις, θέλω ποσοστά... :Ρ
αυτά που λέτε. η Κέλλυ είναι πανέμορφη, μοσκοβολάει κ έχει περίοδο. την έβαλα κι εγώ βρακί σαν αυτό της πουαντερί και λύθηκε το θέμα.. πόσο καιρό έχουν περίοδο τα σκυλιά ξέρει κανείς να μου πει?
σήμερα λέω να φτιάξω μακαρόνια με κόκκινη σάλτσα.. κάτι απλό και νόστιμο..
κι οφείλω ένα μπράβο στο μωρό μου που χτες με βοήθησε κ με το παραπάνω να συμμαζέψω το σπίτι μας. απλά όταν βαρέθηκε μου έλεγε συνέχεια ότι ζαλίζεται. ξέρετε εσείς πως κάνουν οι άντρες...
μάκια σας και καλό σαββατοκύριακο!
14.3.09
12.3.09
Δεν ήξερες..
.. δε ρώταγες.
η κυρία κοκκινοσκουφιτσα με προσκάλεσε σε παιχνίδι, να γίνω εντελώς ρομπίδι, ρεντίκολο, ρεζίλι (τελικά όλα αυτά αρχίζουν με ρ, το χω φιλοσοφήσει το θέμα) σα να μην έφτανε όλο αυτό το κατεβατό που σήκωσα τις προάλλες. αίσχος δηλαδής. όλα τ άπλυτα στη φόρα. ούτε οι καταρράκτες του Νιαγαρα δε με ξεπλένουν. και σαρακοστή μάλιστα. βασικά είναι η καλύτερη ώρα γι αυτοκριτική, δε λέγω... πρέπει να κατονομάσω πέντε πράματα που με βγάζουν από τα ρούχα μου κ με κάνουν τούρκο, ταύρο εν γυαλοπωλείω, μου γυρίζει το μάτι, μου βγαίνουν οι βίδες κτλ κτλ κτλ. είναι πάνω από πέντε πιστέψτε με. σίγουρα πάνω από δεκαπέντε. είμαι κι ευέξαπτο άτομο είμαι κ βαρήκοη, γεγονός που κάνει ακόμη πιο δύσκολη την αντιμετώπισή μου από τους γύρω μου (μέχρι να με συνηθίσουν τουλάχιστον) κ τραβάω πολλά ζόρια!!
παρ τε κόσμε.
Νούμερο 1. με εκνευρίζει απίστευτα εγώ να είμαι στη κουζίνα και να τρίβω και να μη βγαίνει (στη βιλαρίμπα ακόμα τριβουν ενα πράγμα. ή μήπως ήταν βιλαμπάχο?) κ ο Άκης να το παίζει με μεγάλη επιτυχία πασάς στα γιάννενα στο καναπέ. μόνο ο αναμμένος ναργιλές λείπει (τον έχουμε σβηστό ως διακοσμητικό...)ρε χριστιανέ μου συμμάζεψε λίγο το αχούρι που ζεις κ τολμάς κ το λες σπίτι. σπίτι είναι αυτό που έχει η μάνα σου. αυτό που έχεις εσύ είναι το λιγότερο, σταύλος (με 8 ζωντανά μέσα...) κ αν του πω να κάνει κάτι το κάνει με μισή καρδιά κ με κοιτά με ύφος έτοιμο για καυγά "τώρα?"... ΝΑΙ ΤΩΡΑ. ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΙΟ ΕΠΕΙΓΟΝ..???(αγκρρ!)
Νούμερο 2. οι χαζοί άνθρωποι με φτάνουν σε απελπιστικό σημείο. δε μπορώ. αφού έχεις νιονιό, δούλεψέ το ρε. γιουζ ιτ. πως το λετε στο χωριό σας. είχα συγκάτοικο χαζόχαζη κ ήταν πραγματικά πιο χαζή από τα πόμολα της πόρτας. εντάξει να εξηγήσω σε κάποιον που δε καταλαβαίνει (έχω και μεταδοτικότητα πανάθεμα τη μετριοφροσύνη μου δηλαδής) αλλά όταν του λέω κάτι πεντακοσιες εξήντα οκτώ φορές με εκατον εικοσι επτά τρόπους κ με κοιτάει σα χάνος, έλεος δηλαδή. ή χρησιμοποίησέ το ή πέτα το.
Νούμερο 3. βασικά είναι κάτι ανάμεσα σε τεμπελιά και απαξιοσύνη ένα πράγμα. όταν υπάρχει τέτοιος άνθρωπος γύρω μου συγχίζομαι πολύ. ρίχνω βρισίδια. δε μπορώ αφού! κ ειδικά όταν κάνει ένα επάγγελμα κ δε το κάνει σωστά ή δε προσπαθεί τουλάχιστον. παράτα το κ άνοιξε ένα περίπτερο ρε.. μη ταλαιπωρείς κι εμάς... έχουμε κ μια μαθήτρια που κάνει πρακτική κ εκτός του ότι είναι εκατό οκάδες άνθρωπος (μιλάμε για τέρας κ για καμία προσπάθεια να σουλουπωθεί ή να δείχνει ευπρεπής, χωρίς παρεξήγηση, δεν έχω πρόβλημα με τους εύσωμους, αλλά με τους χοντρούς και από τρόπους και από συμπεριφορά και από σώμα..) είναι απίστευτα τεμπέλα κ τρομερά φαγανή. είχε φάει 8 κομμάτια πίτα που μας έφερε ένας ασθενής για να μας ευχαριστήσει. 8. που είμαστε 6 νοσηλεύτριες κ 6 ειδικευόμενοι σε κάθε πρωινή βάρδια (ίσως κ περισσότεροι) το βόδι δηλαδή. κ αν της πεις να κάνει κάτι, ααααααχ και ωωωωωχ. δε μπορώ!αγκρ!
Νούμερο 4. μ ενοχλεί πολύ όταν ενώ δίνω οδηγίες για το πως να επικοινωνούν μαζί μου καλύτερα οι άνθρωποι γύρω μου, τις αγνοούν κ μου συμπεριφέρονται λες κ είμαι διανοητικά καθυστερημένο. έλεος κυρά μου, τα πτυχία μου πως τα καβάτζωσα? όχι ότι είναι η μόνη απόδειξη πως είμαι διανοητικά ανεπτυγμένο ον (μερικές φορές κι εγώ αμφιβάλλω) αλλά ρε συ νιώστο λιγο. κ φωνάζουν. όταν λέμε φωνάζουν, ΦΩΝΑΖΟΥΝ. κ με κάνουν χειρότερα, μετά δεν ακούω τίποτε. το άλλο το κορυφαίο, κουνάνε χέρια πόδια και κανένα πανό θα κουνούσανε αν είχαν πρόχειρο για να τους προσέξω. φώναξε μια φορά κυρά μου κ αν δεν απαντήσω έλα δίπλα μου κ ακούμπησε το μπράτσο μου. κ μη χτυπάς με το δάχτυλό μου τη πλάτη μου. θα σου έρθει καμια ανάποδη κ θα το μετανιώσεις... κ όλα αυτά, ενώ, το τονίζω, ενώ έχω δώσει σαφείς οδηγίες... αμάν ρε παιδιά δηλαδής...
Νούμερο 5. όταν, λόγω της περίεργης άρθρωσής μου, με ρωτάνε από που είμαι. από τη Ζιμπάμπουε ρε φίλε. τραβάς ζόρια?.. αδιακρισία ρε φίλε μου!!! ορίστε. αυτό με εκνευρίζει πραγματικά. η αδιακρισία των άλλων. κ όταν βλέπουν κάτι περίεργο ή ασυνήθιστο, ω ρε παιδί μου πως κοιτάνε. λες κ είδαν ΟΥΦΟ. ξεκόλλα ρε συ. δεν είναι σωστό. δε σου έμαθε ο κηδεμόνας σου τρόπους? ξέρω κ κάτι ορφανά που συμπεριφέρονται καλύτερα από σένα... οκέι το είδες, το μελέτησες, ξεκόλλα! δεν είναι αξιοθέατο ο συνάνθρωπός μας... αλλιώς θα κόβαμε όλοι εισιτήρια. λίγο τακτ, διπλωματία, σεβασμό κ τα έχεις όλα στα πόδια σου.. ω χου δηλαδής.
ρε παιδιά με δουλεύετε. με βγάλατε έξω απ τα ρούχα μου και για σήμερα!!! όχι δεν είμαι γυμνή ετούτη την μοιραία ώρα, μεταφορικά μιλούσα. κ πιστέψτε με δεν είναι μόνο 5. έχει κι άλλα μα κωλύομαι να σας τα αποκαλύψω για να μην αρχίσετε τα δικά σας ("τι είσαι συ ρε παιδί μου, πω πω ούτε μύγα να σ αγγίξει κτλ κτλ κτλ)
καλώ όποιον έχει διάθεση να γίνει robus xecoubotus να παίξει. να μη λέτε πως δε σας παίζω...άντε παίξτε και σεις..
είδα τη Μαρία Τζ. σήμερα! πήγα κ στην παρουσίαση του Βιολονίστα από τον πολυαγαπημένο Κ. Καρακάση. ζούπερ πράγματα!!!! έκανα ένα βήμα προς τον εκπολιτισμό μου σαν άνθρωπος..περισσότερες πληροφορίες στην επόμενη ανάρτηση. (έτσι να σας ψήνω, στη πίεση!)
μάκια σας
η κυρία κοκκινοσκουφιτσα με προσκάλεσε σε παιχνίδι, να γίνω εντελώς ρομπίδι, ρεντίκολο, ρεζίλι (τελικά όλα αυτά αρχίζουν με ρ, το χω φιλοσοφήσει το θέμα) σα να μην έφτανε όλο αυτό το κατεβατό που σήκωσα τις προάλλες. αίσχος δηλαδής. όλα τ άπλυτα στη φόρα. ούτε οι καταρράκτες του Νιαγαρα δε με ξεπλένουν. και σαρακοστή μάλιστα. βασικά είναι η καλύτερη ώρα γι αυτοκριτική, δε λέγω... πρέπει να κατονομάσω πέντε πράματα που με βγάζουν από τα ρούχα μου κ με κάνουν τούρκο, ταύρο εν γυαλοπωλείω, μου γυρίζει το μάτι, μου βγαίνουν οι βίδες κτλ κτλ κτλ. είναι πάνω από πέντε πιστέψτε με. σίγουρα πάνω από δεκαπέντε. είμαι κι ευέξαπτο άτομο είμαι κ βαρήκοη, γεγονός που κάνει ακόμη πιο δύσκολη την αντιμετώπισή μου από τους γύρω μου (μέχρι να με συνηθίσουν τουλάχιστον) κ τραβάω πολλά ζόρια!!
παρ τε κόσμε.
Νούμερο 1. με εκνευρίζει απίστευτα εγώ να είμαι στη κουζίνα και να τρίβω και να μη βγαίνει (στη βιλαρίμπα ακόμα τριβουν ενα πράγμα. ή μήπως ήταν βιλαμπάχο?) κ ο Άκης να το παίζει με μεγάλη επιτυχία πασάς στα γιάννενα στο καναπέ. μόνο ο αναμμένος ναργιλές λείπει (τον έχουμε σβηστό ως διακοσμητικό...)ρε χριστιανέ μου συμμάζεψε λίγο το αχούρι που ζεις κ τολμάς κ το λες σπίτι. σπίτι είναι αυτό που έχει η μάνα σου. αυτό που έχεις εσύ είναι το λιγότερο, σταύλος (με 8 ζωντανά μέσα...) κ αν του πω να κάνει κάτι το κάνει με μισή καρδιά κ με κοιτά με ύφος έτοιμο για καυγά "τώρα?"... ΝΑΙ ΤΩΡΑ. ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΙΟ ΕΠΕΙΓΟΝ..???(αγκρρ!)
Νούμερο 2. οι χαζοί άνθρωποι με φτάνουν σε απελπιστικό σημείο. δε μπορώ. αφού έχεις νιονιό, δούλεψέ το ρε. γιουζ ιτ. πως το λετε στο χωριό σας. είχα συγκάτοικο χαζόχαζη κ ήταν πραγματικά πιο χαζή από τα πόμολα της πόρτας. εντάξει να εξηγήσω σε κάποιον που δε καταλαβαίνει (έχω και μεταδοτικότητα πανάθεμα τη μετριοφροσύνη μου δηλαδής) αλλά όταν του λέω κάτι πεντακοσιες εξήντα οκτώ φορές με εκατον εικοσι επτά τρόπους κ με κοιτάει σα χάνος, έλεος δηλαδή. ή χρησιμοποίησέ το ή πέτα το.
Νούμερο 3. βασικά είναι κάτι ανάμεσα σε τεμπελιά και απαξιοσύνη ένα πράγμα. όταν υπάρχει τέτοιος άνθρωπος γύρω μου συγχίζομαι πολύ. ρίχνω βρισίδια. δε μπορώ αφού! κ ειδικά όταν κάνει ένα επάγγελμα κ δε το κάνει σωστά ή δε προσπαθεί τουλάχιστον. παράτα το κ άνοιξε ένα περίπτερο ρε.. μη ταλαιπωρείς κι εμάς... έχουμε κ μια μαθήτρια που κάνει πρακτική κ εκτός του ότι είναι εκατό οκάδες άνθρωπος (μιλάμε για τέρας κ για καμία προσπάθεια να σουλουπωθεί ή να δείχνει ευπρεπής, χωρίς παρεξήγηση, δεν έχω πρόβλημα με τους εύσωμους, αλλά με τους χοντρούς και από τρόπους και από συμπεριφορά και από σώμα..) είναι απίστευτα τεμπέλα κ τρομερά φαγανή. είχε φάει 8 κομμάτια πίτα που μας έφερε ένας ασθενής για να μας ευχαριστήσει. 8. που είμαστε 6 νοσηλεύτριες κ 6 ειδικευόμενοι σε κάθε πρωινή βάρδια (ίσως κ περισσότεροι) το βόδι δηλαδή. κ αν της πεις να κάνει κάτι, ααααααχ και ωωωωωχ. δε μπορώ!αγκρ!
Νούμερο 4. μ ενοχλεί πολύ όταν ενώ δίνω οδηγίες για το πως να επικοινωνούν μαζί μου καλύτερα οι άνθρωποι γύρω μου, τις αγνοούν κ μου συμπεριφέρονται λες κ είμαι διανοητικά καθυστερημένο. έλεος κυρά μου, τα πτυχία μου πως τα καβάτζωσα? όχι ότι είναι η μόνη απόδειξη πως είμαι διανοητικά ανεπτυγμένο ον (μερικές φορές κι εγώ αμφιβάλλω) αλλά ρε συ νιώστο λιγο. κ φωνάζουν. όταν λέμε φωνάζουν, ΦΩΝΑΖΟΥΝ. κ με κάνουν χειρότερα, μετά δεν ακούω τίποτε. το άλλο το κορυφαίο, κουνάνε χέρια πόδια και κανένα πανό θα κουνούσανε αν είχαν πρόχειρο για να τους προσέξω. φώναξε μια φορά κυρά μου κ αν δεν απαντήσω έλα δίπλα μου κ ακούμπησε το μπράτσο μου. κ μη χτυπάς με το δάχτυλό μου τη πλάτη μου. θα σου έρθει καμια ανάποδη κ θα το μετανιώσεις... κ όλα αυτά, ενώ, το τονίζω, ενώ έχω δώσει σαφείς οδηγίες... αμάν ρε παιδιά δηλαδής...
Νούμερο 5. όταν, λόγω της περίεργης άρθρωσής μου, με ρωτάνε από που είμαι. από τη Ζιμπάμπουε ρε φίλε. τραβάς ζόρια?.. αδιακρισία ρε φίλε μου!!! ορίστε. αυτό με εκνευρίζει πραγματικά. η αδιακρισία των άλλων. κ όταν βλέπουν κάτι περίεργο ή ασυνήθιστο, ω ρε παιδί μου πως κοιτάνε. λες κ είδαν ΟΥΦΟ. ξεκόλλα ρε συ. δεν είναι σωστό. δε σου έμαθε ο κηδεμόνας σου τρόπους? ξέρω κ κάτι ορφανά που συμπεριφέρονται καλύτερα από σένα... οκέι το είδες, το μελέτησες, ξεκόλλα! δεν είναι αξιοθέατο ο συνάνθρωπός μας... αλλιώς θα κόβαμε όλοι εισιτήρια. λίγο τακτ, διπλωματία, σεβασμό κ τα έχεις όλα στα πόδια σου.. ω χου δηλαδής.
ρε παιδιά με δουλεύετε. με βγάλατε έξω απ τα ρούχα μου και για σήμερα!!! όχι δεν είμαι γυμνή ετούτη την μοιραία ώρα, μεταφορικά μιλούσα. κ πιστέψτε με δεν είναι μόνο 5. έχει κι άλλα μα κωλύομαι να σας τα αποκαλύψω για να μην αρχίσετε τα δικά σας ("τι είσαι συ ρε παιδί μου, πω πω ούτε μύγα να σ αγγίξει κτλ κτλ κτλ)
καλώ όποιον έχει διάθεση να γίνει robus xecoubotus να παίξει. να μη λέτε πως δε σας παίζω...άντε παίξτε και σεις..
είδα τη Μαρία Τζ. σήμερα! πήγα κ στην παρουσίαση του Βιολονίστα από τον πολυαγαπημένο Κ. Καρακάση. ζούπερ πράγματα!!!! έκανα ένα βήμα προς τον εκπολιτισμό μου σαν άνθρωπος..περισσότερες πληροφορίες στην επόμενη ανάρτηση. (έτσι να σας ψήνω, στη πίεση!)
μάκια σας
10.3.09
A..
έχει ήλιο, αέρα, τέλεια.
θέλω μηχανή να πάω βόλτα!!!
τρελαίνομαι για μηχανές. από 5 χρονών ανεβαίνω και μ αρέσει κάργα. χαίρομαι που αρέσει και στον Άκη κ κάθε φορά που βλέπουμε στο δρόμο μηχανή με αναβάτες, αναστενάζουμε..
φακές σήμερα με ελίτσα και λίγο ταραμά. γιαμ.
καλή βδομάδα σε όλους. εγώ τρέχω υπερβολικά πολύ για τα του Τζάνειου. σήμερα δε σηκωνόμουν με τίποτις...
θέλω μηχανή να πάω βόλτα!!!
τρελαίνομαι για μηχανές. από 5 χρονών ανεβαίνω και μ αρέσει κάργα. χαίρομαι που αρέσει και στον Άκη κ κάθε φορά που βλέπουμε στο δρόμο μηχανή με αναβάτες, αναστενάζουμε..
φακές σήμερα με ελίτσα και λίγο ταραμά. γιαμ.
καλή βδομάδα σε όλους. εγώ τρέχω υπερβολικά πολύ για τα του Τζάνειου. σήμερα δε σηκωνόμουν με τίποτις...
5.3.09
Γάβου - γάβου
πρόκειται να υιοθετήσω ένα πανέμορφο θηλύκό κόκερ.
σα να μη μου έφταναν τα ζωντανά στο σπίτι δηλαδή. τουλάχιστον ο σκύλος θα με προστατεύει από τους κακούς. έχω μια σατανική ιδέα. να το μάθω να κρύβει παπούτσια. βασικά αυτό από μόνο του θα το κάνει... αλλά! αλλά... θα το μάθω να φέρνει τα δικά μου...
δηλαδή τώρα μαζί με τα πραγματικά κατοικίδια που έχω,τα ζωντανά θα γίνουν 1,2,3...8. καλά πάμε. καλά πάμε??..
και κάτι που ξέχασα!
καλό Σαββατοκύριακο σε όλους! και όλες!
σα να μη μου έφταναν τα ζωντανά στο σπίτι δηλαδή. τουλάχιστον ο σκύλος θα με προστατεύει από τους κακούς. έχω μια σατανική ιδέα. να το μάθω να κρύβει παπούτσια. βασικά αυτό από μόνο του θα το κάνει... αλλά! αλλά... θα το μάθω να φέρνει τα δικά μου...
δηλαδή τώρα μαζί με τα πραγματικά κατοικίδια που έχω,τα ζωντανά θα γίνουν 1,2,3...8. καλά πάμε. καλά πάμε??..
και κάτι που ξέχασα!
καλό Σαββατοκύριακο σε όλους! και όλες!
3.3.09
Κοτ
πουλ δε κοτ νταουν σλογλι.
τη θυμάστε τη διαφήμιση..? μου ήρθε στο μυαλό κ άρχισα να γελάω λες κ μου καθάριζαν αυγά.
Καλή σαρακοστή αγαπητοί μου. παρακαλώ να λείπουν τα σοκολατένια κέικ, οι τούρτες, τα σουφλέ με τυριά, τα μακαρόνια, οι μουσακάδες σας και δε συμμαζεύεται. διότι νηστεύω αγαπητοί μου μπλόγκερς. ναι το ξέρετε κι εσείς που με διαβάζετε κ παλιότερα, το μάθατε και οι νεούδιοι! Νηστεία αγαπητοί μου δε θα πει δίαιτα, όπως νομίζουν μερικοί και μερικές. Νηστεία θα πει εγκράτεια στους διάφορους πειρασμούς που μας εμφανίζονται με ποικιλους τρόπους. είτε σαν σουβλάκια, είτε σαν γοητευτικοί νεαροί με "φέτες", είτε σαν έτοιμες κακίες που εκσφενδονίζονται ακράτητες... γι αυτό αγαπητοί μου ας θυμηθούμε τι θα πει να είμαστε καλοί άνθρωποι, εγκρατείς, συνεπείς, ευγενικοί, ταπεινοί και πάνω απ όλα να περάσουμε αυτό το μήνυμα και στους γύρω μας.. βέβαια οι γύρω μας μπορεί να μας κοροϊδεύουν "μα καλά πιστεύεις σε τέτοια χαζά και νηστεύεις? τι θα καταλάβεις με τη νηστεία?" και άλλα φαιδρά. αλλά εμένα αγαπητοί μου έτσι με έμαθε η μάνα μου κ έτσι θέλω να μάθω εγώ τα παιδιά μου. κι ας μη τη διατηρούν τη νηστεία, ας έχουν να θυμούνται κάτι από εμένα. κ όχι ως καταναγκασμό. κ χαίρομαι που νηστεύει κ ο Άκης μαζί μου. γιατί θα ένιωθα "κάπως" αν δε νήστευε. ξέρετε εσείς πόσο πιο ωραία είναι όταν κάνεις κάτι από κοινού με τον αγαπημένο σου... το μήνυμα της Πασχαλιάς το ξέρετε όλοι, ο καθείς με το δικό του τρόπο κ εγώ το πιστεύω όπως το πιστεύετε εσείς, λίγο από όλα που λένε. και γι αυτό δε θα αναφερθώ καθόλου στο θέμα αυτό της Πασχαλιάς. παλιά ήμουν "αρνί κι Άγιος ο Θεός" αλλά ευτυχώς τώρα έχουν αλλάξει κάποιες νοοτροπίες μου!
Θα μου πείτε, μα γιατί πιστεύω στο Θεό ακόμη. εσείς πιστεύετε? δικαίωμά σας. ε κ εμένα νομίζω είναι δικαίωμά μου να πιστεύω.. γιατί νιώθω πως πάντα κάτι "μεγάλο" με προστατεύει. θα μου πείτε, αυτό το μεγάλο το έχεις ανάγκη να το πιστέψεις, έτσι είναι η φύση σου. και θα σας απαντήσω να πάτε να *ντιτ*. γιατί δεν θα υποπέσω στο επίπεδο! ορίστε μας..
ξέρω πως οι περισσότεροι από εσάς που με παρακολουθείτε, δεν θα έχετε καμία σχέση με το "εσείς" που περιγράφω, αλλά λέμε τώρα. είναι πιο ωραίο και τραβάει περισσότερους αναγνώστες όταν ο συγγραφέας δημιουργεί πλοκή ανάμεσα σε αντίθετα. ναι, είμαι και πονήρω, κάνω διάφορα κόλπα για να κρατήσω το ενδιαφέρον σας!
εψές που λέτε ήμανε ενστασέρρας, από τη παρασκευή μάλιστα. είχα άδεια που λέτε 5 εργάσιμες που μαζί με τα ρεπό ήτανε 10 μέρες. θα ήθελα πολύ να πάω κάπου ταξιδάκι αλλά οι υποχρεώσεις του ανδρός μου, δε μας το επέτρεψαν. αυτά έχει η επιχείρησις αγαπητοί μου μπλόγκερς... τουλάχιστον πήγαμε ενστασέρρας κ γλεντήσαμε. τη κυριακή πριν τη καθαρά δευτέρα, πήγαμε σε μασκε πάρτι κ μασκαρεύτηκα emo. είχα γέλιο. αλλά θα μπορούσα να ήμουν πιο πετυχημένο καρναβάλι (βασικά καρναβάλι είμαι και τώρα, απλά τη κυριακή ήμουν πιο..προσεγμένο). κάπου είχα βγάλει φωτό, άμα τη βρω θα σας τη δείξω να γελάσετε. αετό δε πετάξαμε γιατί δε φύσαγε. ο έξυπνος άνδρας μου είχε τη φαεινή ιδέα να φυσάω εγώ κ αυτός να κρατά τον αετό αλλά δε του έκανα το χατήρι. τη παρασκευή το απόγευμα πήγαμε στη βραδιά καραόκε που είχε στο μπαρ του χωριού, σαρώσαμε τους πάντες και τα πάντα ως γνωστόν.. ξέρω, η μετριοφροσύνη μου σας συγκινεί αφάνταστα..
θυμήθηκα κάτι που μου έλεγε ο μπαμπάς μου κ που λέει τώρα στον Άκη. όταν ήταν ακόμη λεύτερος κ βαριά ερωτευμένος με τη μαμά μου, πήγε να της κάνει καντάδα στο πατρικό της κ γι ανταπόδοση, εισέπραξε ένα τούβλο από τη μέλλουσα πεθερά του... μάλλον δε θα τραγουδούσε καλά για να φάει το τούβλο στη μούρη χε χε. βασικά όποτε τραγουδάει, μ αρέσει πολύ, τώρα αν είναι τόσο χάλια, μάλλον δε το καταλαβαίνω...
κ εδώ σας αφήνω με δύο πολύ πετυχημένα ανέκδοτα.
το δεύτερο είναι λίγο σοκιν, λόγω ημερών!
ήταν που λέτε μια νοικοκυρά κ ήθελε ν αλλάξει τέντες στο διαμέρισμα. ψάχνει τον χρυσό οδηγό (ε ρε διαφήμιση....πάλι στο τζάμπα) κ βρίσκει μια κάρτα με τίτλο "ΜΠΑΜΠΗΣ. ΤΕΝΤΑΣ. ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΥΗ ΤΕΝΤΑΣ"
ώπα, λέει η νοικοκυρά, εδώ είμαστε. τηλεφωνεί που λέτε στον τύπο και συμφωνούν να πάει ο μπάμπης ο τεντάς στις οκτώ το πρωί την επόμενη ημέρα.
χτυπάει το κουδούνι στις 8 το πρωί
"καλημέρα, ποιός είναι?" απαντά η νοικοκυρά
"ο μπάμπης.. ο τεντάς!"
"ααα σας περίμενα!" κ τον ανοίγει το τεντά. ανεβαίνει στο διαμέρισμα ο τύπος, πίνει το καφεδάκι του κ πάει έξω στο μπαλκόνι να μετρήσει και να δει τη ζημιά στις τέντες.
μετά από λίγο ξαναχτυπάει το κουδούνι:
"-καλημέρα! ποιός είναι?" απαντά πάλι η νοικοκυρά
"ο μπάμπης..." λέει με πονεμένη φωνή ο μάστορας
"ποιός μπάμπης βρε?" ρωτάει η νοικοκυρά
"ο τεντάαςςς..." απαντά ο μάστορας με τον ίδιο τόνο
"είστε σίγουρος? ο μπάμπης ο τεντάς είναι στο μπαλκόνι μου κ μετράει τις τέντες!?"
"όχι πλέον.. έπεσε.." απαντά ο μάστορας
(εδώ είστε υποχρεωμένοι να γελάσετε σας άρεσε δε σας άρεσε...)
και το σόκιν
ήταν που λέτε ένας βλάχος, ωρα καλή σαν το Τάσο στον "αγαπητικό της βοσκοπούλας" κ πήγε από το βουνό, στη πόλη να πουλήσει το μαλλί και το τυρί του. αφού τα πούλησε, πήγε σ ένα μπουρδέλο να ξοδέψει τα λεφτά του, να μάθει και καμιά... "τέχνη" να τη δείξει στη βλάχα, ώρα καλή σα τη Γκόλφω.
τελειώνει από το μπουρδέλο που λέτε ο βλάχος και πάει σπίτι, απογευματάκι.
"ααα βλάχα μ να δγιεις τι μ έμαθανα στη πόλ! άι βάλε να φαμ κ α στο δείξω το βράδ!"
τ άκουσε αυτό η βλάχα και γυάλισε το μάτι της
βάζει φασολάδα στο τραπέζι, ψωμί, φέτα και τα ρέστα.
τρώνε και πέφτουν για ύπνο.
η βλάχα όμως δε το ξέχασε αυτό που της έταξε ο βλάχος.
"ααα βλάχο μ, δε α με δείξεις αυτό που μαθες στη πολ?"
"ναι μπρε, καλα που με το νούνσες να στο διείξω! το λεν 69!"
ξιπάζεται (ξαφνιάζεται) η βλάχα κ καθώς τη βολεύει ο βλάχος, αρχίζουν τα σουξουμούξου. εκεί που λέτε, του ξεφεύγει μια πορδή του βλάχου.
τ άκουσε και το μύρισε η βλάχα αλλά δεν έδωσε σημασία. άντε, σκέφτεται, ίσως του ξέφυγε.
ΠΡΑΤΣ! του ξαναφεύγει άλλη μία.
συγχίστηκε η βλάχα κ γυρνάει κ του λέει:
"ααα βλάχε μ, άκου να δεις. ωραίο το 69 αλλά τις άλλες τις 67 άμα θες, να πας να τις ρίξεις στο βουνό!"
ωραίο? από κοντά είναι πιο ωραία σίγουρα..
μάκια σας και καλή σαρακοστή :)
τη θυμάστε τη διαφήμιση..? μου ήρθε στο μυαλό κ άρχισα να γελάω λες κ μου καθάριζαν αυγά.
Καλή σαρακοστή αγαπητοί μου. παρακαλώ να λείπουν τα σοκολατένια κέικ, οι τούρτες, τα σουφλέ με τυριά, τα μακαρόνια, οι μουσακάδες σας και δε συμμαζεύεται. διότι νηστεύω αγαπητοί μου μπλόγκερς. ναι το ξέρετε κι εσείς που με διαβάζετε κ παλιότερα, το μάθατε και οι νεούδιοι! Νηστεία αγαπητοί μου δε θα πει δίαιτα, όπως νομίζουν μερικοί και μερικές. Νηστεία θα πει εγκράτεια στους διάφορους πειρασμούς που μας εμφανίζονται με ποικιλους τρόπους. είτε σαν σουβλάκια, είτε σαν γοητευτικοί νεαροί με "φέτες", είτε σαν έτοιμες κακίες που εκσφενδονίζονται ακράτητες... γι αυτό αγαπητοί μου ας θυμηθούμε τι θα πει να είμαστε καλοί άνθρωποι, εγκρατείς, συνεπείς, ευγενικοί, ταπεινοί και πάνω απ όλα να περάσουμε αυτό το μήνυμα και στους γύρω μας.. βέβαια οι γύρω μας μπορεί να μας κοροϊδεύουν "μα καλά πιστεύεις σε τέτοια χαζά και νηστεύεις? τι θα καταλάβεις με τη νηστεία?" και άλλα φαιδρά. αλλά εμένα αγαπητοί μου έτσι με έμαθε η μάνα μου κ έτσι θέλω να μάθω εγώ τα παιδιά μου. κι ας μη τη διατηρούν τη νηστεία, ας έχουν να θυμούνται κάτι από εμένα. κ όχι ως καταναγκασμό. κ χαίρομαι που νηστεύει κ ο Άκης μαζί μου. γιατί θα ένιωθα "κάπως" αν δε νήστευε. ξέρετε εσείς πόσο πιο ωραία είναι όταν κάνεις κάτι από κοινού με τον αγαπημένο σου... το μήνυμα της Πασχαλιάς το ξέρετε όλοι, ο καθείς με το δικό του τρόπο κ εγώ το πιστεύω όπως το πιστεύετε εσείς, λίγο από όλα που λένε. και γι αυτό δε θα αναφερθώ καθόλου στο θέμα αυτό της Πασχαλιάς. παλιά ήμουν "αρνί κι Άγιος ο Θεός" αλλά ευτυχώς τώρα έχουν αλλάξει κάποιες νοοτροπίες μου!
Θα μου πείτε, μα γιατί πιστεύω στο Θεό ακόμη. εσείς πιστεύετε? δικαίωμά σας. ε κ εμένα νομίζω είναι δικαίωμά μου να πιστεύω.. γιατί νιώθω πως πάντα κάτι "μεγάλο" με προστατεύει. θα μου πείτε, αυτό το μεγάλο το έχεις ανάγκη να το πιστέψεις, έτσι είναι η φύση σου. και θα σας απαντήσω να πάτε να *ντιτ*. γιατί δεν θα υποπέσω στο επίπεδο! ορίστε μας..
ξέρω πως οι περισσότεροι από εσάς που με παρακολουθείτε, δεν θα έχετε καμία σχέση με το "εσείς" που περιγράφω, αλλά λέμε τώρα. είναι πιο ωραίο και τραβάει περισσότερους αναγνώστες όταν ο συγγραφέας δημιουργεί πλοκή ανάμεσα σε αντίθετα. ναι, είμαι και πονήρω, κάνω διάφορα κόλπα για να κρατήσω το ενδιαφέρον σας!
εψές που λέτε ήμανε ενστασέρρας, από τη παρασκευή μάλιστα. είχα άδεια που λέτε 5 εργάσιμες που μαζί με τα ρεπό ήτανε 10 μέρες. θα ήθελα πολύ να πάω κάπου ταξιδάκι αλλά οι υποχρεώσεις του ανδρός μου, δε μας το επέτρεψαν. αυτά έχει η επιχείρησις αγαπητοί μου μπλόγκερς... τουλάχιστον πήγαμε ενστασέρρας κ γλεντήσαμε. τη κυριακή πριν τη καθαρά δευτέρα, πήγαμε σε μασκε πάρτι κ μασκαρεύτηκα emo. είχα γέλιο. αλλά θα μπορούσα να ήμουν πιο πετυχημένο καρναβάλι (βασικά καρναβάλι είμαι και τώρα, απλά τη κυριακή ήμουν πιο..προσεγμένο). κάπου είχα βγάλει φωτό, άμα τη βρω θα σας τη δείξω να γελάσετε. αετό δε πετάξαμε γιατί δε φύσαγε. ο έξυπνος άνδρας μου είχε τη φαεινή ιδέα να φυσάω εγώ κ αυτός να κρατά τον αετό αλλά δε του έκανα το χατήρι. τη παρασκευή το απόγευμα πήγαμε στη βραδιά καραόκε που είχε στο μπαρ του χωριού, σαρώσαμε τους πάντες και τα πάντα ως γνωστόν.. ξέρω, η μετριοφροσύνη μου σας συγκινεί αφάνταστα..
θυμήθηκα κάτι που μου έλεγε ο μπαμπάς μου κ που λέει τώρα στον Άκη. όταν ήταν ακόμη λεύτερος κ βαριά ερωτευμένος με τη μαμά μου, πήγε να της κάνει καντάδα στο πατρικό της κ γι ανταπόδοση, εισέπραξε ένα τούβλο από τη μέλλουσα πεθερά του... μάλλον δε θα τραγουδούσε καλά για να φάει το τούβλο στη μούρη χε χε. βασικά όποτε τραγουδάει, μ αρέσει πολύ, τώρα αν είναι τόσο χάλια, μάλλον δε το καταλαβαίνω...
κ εδώ σας αφήνω με δύο πολύ πετυχημένα ανέκδοτα.
το δεύτερο είναι λίγο σοκιν, λόγω ημερών!
ήταν που λέτε μια νοικοκυρά κ ήθελε ν αλλάξει τέντες στο διαμέρισμα. ψάχνει τον χρυσό οδηγό (ε ρε διαφήμιση....πάλι στο τζάμπα) κ βρίσκει μια κάρτα με τίτλο "ΜΠΑΜΠΗΣ. ΤΕΝΤΑΣ. ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΥΗ ΤΕΝΤΑΣ"
ώπα, λέει η νοικοκυρά, εδώ είμαστε. τηλεφωνεί που λέτε στον τύπο και συμφωνούν να πάει ο μπάμπης ο τεντάς στις οκτώ το πρωί την επόμενη ημέρα.
χτυπάει το κουδούνι στις 8 το πρωί
"καλημέρα, ποιός είναι?" απαντά η νοικοκυρά
"ο μπάμπης.. ο τεντάς!"
"ααα σας περίμενα!" κ τον ανοίγει το τεντά. ανεβαίνει στο διαμέρισμα ο τύπος, πίνει το καφεδάκι του κ πάει έξω στο μπαλκόνι να μετρήσει και να δει τη ζημιά στις τέντες.
μετά από λίγο ξαναχτυπάει το κουδούνι:
"-καλημέρα! ποιός είναι?" απαντά πάλι η νοικοκυρά
"ο μπάμπης..." λέει με πονεμένη φωνή ο μάστορας
"ποιός μπάμπης βρε?" ρωτάει η νοικοκυρά
"ο τεντάαςςς..." απαντά ο μάστορας με τον ίδιο τόνο
"είστε σίγουρος? ο μπάμπης ο τεντάς είναι στο μπαλκόνι μου κ μετράει τις τέντες!?"
"όχι πλέον.. έπεσε.." απαντά ο μάστορας
(εδώ είστε υποχρεωμένοι να γελάσετε σας άρεσε δε σας άρεσε...)
και το σόκιν
ήταν που λέτε ένας βλάχος, ωρα καλή σαν το Τάσο στον "αγαπητικό της βοσκοπούλας" κ πήγε από το βουνό, στη πόλη να πουλήσει το μαλλί και το τυρί του. αφού τα πούλησε, πήγε σ ένα μπουρδέλο να ξοδέψει τα λεφτά του, να μάθει και καμιά... "τέχνη" να τη δείξει στη βλάχα, ώρα καλή σα τη Γκόλφω.
τελειώνει από το μπουρδέλο που λέτε ο βλάχος και πάει σπίτι, απογευματάκι.
"ααα βλάχα μ να δγιεις τι μ έμαθανα στη πόλ! άι βάλε να φαμ κ α στο δείξω το βράδ!"
τ άκουσε αυτό η βλάχα και γυάλισε το μάτι της
βάζει φασολάδα στο τραπέζι, ψωμί, φέτα και τα ρέστα.
τρώνε και πέφτουν για ύπνο.
η βλάχα όμως δε το ξέχασε αυτό που της έταξε ο βλάχος.
"ααα βλάχο μ, δε α με δείξεις αυτό που μαθες στη πολ?"
"ναι μπρε, καλα που με το νούνσες να στο διείξω! το λεν 69!"
ξιπάζεται (ξαφνιάζεται) η βλάχα κ καθώς τη βολεύει ο βλάχος, αρχίζουν τα σουξουμούξου. εκεί που λέτε, του ξεφεύγει μια πορδή του βλάχου.
τ άκουσε και το μύρισε η βλάχα αλλά δεν έδωσε σημασία. άντε, σκέφτεται, ίσως του ξέφυγε.
ΠΡΑΤΣ! του ξαναφεύγει άλλη μία.
συγχίστηκε η βλάχα κ γυρνάει κ του λέει:
"ααα βλάχε μ, άκου να δεις. ωραίο το 69 αλλά τις άλλες τις 67 άμα θες, να πας να τις ρίξεις στο βουνό!"
ωραίο? από κοντά είναι πιο ωραία σίγουρα..
μάκια σας και καλή σαρακοστή :)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)